சத்யனின் இடுப்பு கீழே இறங்கும் போதெல்லாம் தனது இடுப்பை உயர்த்தி எதிர்கொள்ள வேண்டும் என்ற சூத்திரத்தை கண்டு கொண்டாள் மான்சி..... அதன் அடிப்படையில் அவனின் உறுப்பு அவளின் அடியாழத்திற்கு சென்று நலம் விசாரித்து வந்தது .....
அவனது இயக்கம் அசுர வேகமெடுக்க மான்சியால் அவனுக்கு இனையாக உயர்த்தித் தர முடியவில்லை...... களைத்துப் போய் கால்களை விரித்துக் கொண்டாள்
வியர்வையில் நசநசத்தது இருவரின் உடலும்..... அடிக்கடி கொடுத்த முத்தங்களின் எச்சில்ப் பட்டு முகமெல்லாம் பிசுபிசுத்து இருவருக்கும்...
ஒரு கட்டத்தில் மான்சியின் முகம் மாறியது.... உணர்சிகளின் தகிப்பில் முகம் ரத்தமென சிவந்தது ... மூச்சுகளை அடக்கி இழுத்து விட்டாள்.... அடிக்கடி முனங்கியவள் சட்டென்று அமைதியானாள்...
சத்யன் அவளின் இடுப்பைப் பற்றி தனது உறுப்போடு இறுக்கிக் கொண்டு பின்புறமாக சாய்ந்து இறுக்கமாக அடித்து அழுத்தி அழுத்தி வெளியே இழுத்தான் ..... மான்சியின் உடலுக்குள் இடியே இறங்கியது போல் இருந்தது .... " வலிக்குது சத்தி மெதுவா பண்ணு" என்று முனங்கியவளின் உதடுகளை அடுத்த வார்த்தை உச்சரிக்க விடாமல் அவன் கவ்விப்பிடிக்கவும் மான்சியின் முதல் உச்சம் முக்கி முனங்கி தினறித் திமிரி அவளின் உயிரையே உருவிக்கொள்வது போல் வெளிவந்தது...
சத்யனின் முதுகில் நகம் பதித்து தோளில் பற்க்களைப் பதித்தாள் மான்சி..... கண்களில் வழிந்த கண்ணீருடன் முத்தமிட்டாள் சத்யனை....
அவளுக்காக சற்று அனுசரித்த சத்யனின் சவாரி மீண்டும் ஆரம்பம் ஆனது .... வேகமான இயத்தில் அவளின் பெண்மை உதடுகள் அடிக்கடி கவ்விப் பிடிக்க... சத்யனால் அதற்க்குமேல் விநாடி கூட தாக்குப் பிடிக்க முடியவில்லை.... ஆழமாக குத்தி,, அழுத்தி வைத்தான் தனது ஆண்மையை.... மொத்தமாக வடிந்தது அவனது உயிர்நீர் .....
மான்சியின் மீது படுத்து மூச்சிரைத்தவனை ஆறுதலாக வருடியது மான்சியின் விரல்கள்.... காதலும் கண்ணீருமாய் ஆரம்பித்த உறவு வியர்வையும் எச்சமுமாக முடிந்தது .... அப்படியே கட்டிக்கொண்டு கிடந்தனர் இருவரும் ... சத்யனின் உறுப்பு துவண்டு தானாக வழுக்கிக் கொண்டு வந்ததும் தான் விலகி விழுந்தான் சத்யன்.....
விழுந்தவனை விடாமல் இழுத்தணைத்தாள் மான்சி..... முத்தமிட்டாள் முகமெல்லாம்... மீசையை கடித்து இழுத்து அவன் துடிப்பதை ரசித்தாள்.... சத்யனின் நெஞ்சிலிருந்த முடிகளில் விரல் விட்டு இழுத்தாள்.....
சத்யனுக்கு சந்தோஷமாக இருந்தது.... அத்தனையும் செய்வது அவன் மான்சி அல்லவா? ..... கட்டிக்கொண்டு உருண்டான் அவன் பங்கிற்கு .....
இருவரும் நிதானப்படும் போது வெகு நேரமாகியிருந்தது.... பக்கத்தில் கிடந்த மான்சியை ... தலையில் கையூன்றியபடி ஒருக்களித்துப் படுத்தபடி பார்த்து ரசித்த சத்யன் " என்மேல இவ்வளவு ஆசையை வச்சுகிட்டு ஏன்டி அப்புடி ஒதுங்கிப் போன ? அதுவும் நான் தொட்டேன்னு மலையை கொழுத்தவிட்டு .... பச்சைக் குழந்தையைப் பத்தி கூட யோசிக்காம மலை நடுவுல போய் நின்னு.... ஏன்டி அப்படி செஞ்ச?" என்று காதலோடு கேட்டான் .....
மான்சி அமைதியாக கண்மூடிக் கிடந்தாள்.... கண்களின் ஓரம் கண்ணீர் மட்டும் கசிந்தது ......
இதயத்தில் இடியே விழுந்தாலும் ....
இமைக்காது நின்ற நான்...
இப்போது பூ விழுந்தால் கூட ......
புதைந்து போய்விடுவேன் போல்...
காதல் இவ்வளவு பலவீனப்படுத்தும் ....
என்று முன்பே தெரிந்திருந்தால்....
காதல் என்ற பெயர் கேட்டவுடனே...
காத தூரம் ஓடியிருப்பேன்!
அவன் மனம் கலங்குவதை கண்டு மான்சி லேசாகப் புன்னகைத்து .... அவன் கன்னங்களை வருடி " நீ எப்படிப் பட்டவன்னு எனக்கு தெரியாதா சத்தி?..... நான் அப்படியொரு முடிவுக்குப் போனதுக்கு காரணமே ..... உத்தமனான என் சத்தி தவறிப் போக நான் காரணமாயிட்டேனேன்னு தான்..... மறுபடியும் உன்னை தப்பு செய்ய விடாம தடுக்குறதை விட ... தப்புக்கு தூண்டின என் அழகை அழிக்க முடிவு பண்ணிதான் அப்படி செய்தேன் ..... “ ஆனா நீ கண்டுபிடிச்சு வருவேன்னு நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை சத்தி.... மலை அடிக்கடி எரியுறது தானேனு அலட்சியமா இருப்பேன்னு நினைச்சேன்.... ஆனா அது நான்தான்னு கரெக்டா வந்து நின்னு.... என் கூடவே ' நானும் சாகுறேன்னு உட்கார்ந்து ... கடைசில என் முடிவை மாத்தி கூட்டிட்டு வந்து ....... ம்ஹம் கடைசில நீதான் ஜெயிச்ச சத்தி " மான்சியின் குரலில் சற்றுமுன் வாழ்ந்து சுகித்த நிமிடங்களின் நிறைவும் ..... இனி வாழப்போகும் தருணங்களின் எதிர்பார்ப்பும் கலந்து வந்தது .....
சத்யன் காதலோடு அணைத்துக் கொண்டான் " இல்ல மான்சி நான் ஜெயிக்கலை.... நம்ம காதல்தான் ஜெயிச்சது..... உடல்களை மட்டும் சார்ந்து வந்த காதலா இருந்திருந்தா அது எப்பவோ அழிஞ்சு போயிருக்கும்.... ஆனா இது மனசும் மனசும் சேர்ந்து பலகாலமா வாழ்ந்த காதல்... அதனாலதான் இவ்வளவு பிரச்சனைகளுக்குப் பிறகும் ஒன்னா சேர்ந்தது...... அன்னைக்கு நைட்டு மலை எரியுறத பார்த்ததுமே அது நீதான்னு உடனை புரிஞ்சுகிட்டேன்..... அப்புறம் உன்னை உசுரோட பார்க்குற வரைக்கும் என் உசுரு என்கிட்ட இல்லை.... நான் ஒட்டு மொத்தமா விலகினாத்தான் நீ கீழே வருவேன்னு சொன்னப்ப... உனக்காக அதையும் ஒத்துகிட்டேன்... ஆனா ஒத்துகிட்டேனே தவிர அந்த ரெண்டு நாளும் நான் வெறும் பிணம் தான் மான்சி..... ரொம்ப நொந்து போனேன்" என்ற சத்யன் மல்லாந்து படுக்கையில் விழுந்து " நீ ஒரு முறை கூட என்னை தவறா நினைக்கலேனு தெரிஞ்சு இப்ப சந்தோஷமா இருக்குமா" என்று உற்சாகமாக கூற...
மான்சி குற்றவுணர்வில் தலை குனிந்து " இல்ல சத்தி ... நான் பொய் சொல்ல விரும்பலை.... என்னை தொட நினைச்ச அந்த நாசமாப் போனவன் கூட உன்னையும் ஒப்பிட்டுதான் பார்த்தேன் சத்தி " மன்னிப்பு கேட்கும் குரலில் அவள் சொன்னதும் ...
சத்யன் விருட்டென்று எழுந்து அமர்ந்து அவளை கூர்மையுடன் ஏறிட்டு " என்னனு ஒப்பிட்டுப் பார்த்த ?" என்று கேட்க....
குனிந்த தலை நிமிராமல்...... " இப்புடி நிராதரவா நிக்கிறதால தான அந்த நாயும் கை வைக்க துணிஞ்சான்.... அதேபோல தானே இவனும் பண்ணிட்டான்னு நினைச்சு அழுதேன்" என்று மான்சி சொல்லிவிட்டு கண்ணீருடன் நிமிர்ந்து சத்யனைப் பார்த்தாள்...
சத்யன் லேசான வருத்ததுடன் " அதில்லே தப்பென்ன மான்சி.... ஆயிரம்தான் வருஷக்கணக்கா காதலிச்சவளா இருந்திருந்தாலும்.... கழுத்துல தாலி இருந்திருந்தா நான் உன்னை நெருங்கி இருப்பேனா? அல்லது தொட்டிருப்பேனா?.... நீ கல்யாணம் ஆகி போன பின்னும் என் மனசுல நீ வாழ்ந்தே அப்படிங்குறது எனக்கே எனக்கு மட்டும் சொந்தமான என்னோட காதல் அது.... அதே வெளியே வச்சு நான் தொட்டேன்னா அது உன் சம்மந்தப்பட்டது...... நீ அப்படி நினைச்சதுல தப்பே இல்லை.... உரிமையில்லாத உன்னைத் தொட நினைச்சது என் தப்புதான்" சத்யன் ஒப்புதலாக சொல்ல...
எல்லாவிதத்திலும் உயர்ந்தி நின்ற சத்யனை பார்த்து வியந்து நன்றியுடன் விழிகளில் நீரை நிறைத்தாள் மான்சி......
கண்ணீருடன் பார்த்த மான்சியை இழுத்து தனது நெஞ்சில் போட்டுக்கொண்ட சத்யன் " நீ அழுததெல்லாம் போதும்.... இனிமே அழவேக் கூடாது " என்று இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டான்....
சற்றுநேரம் வரை மான்சியை எப்போதும் பின்தொடர்ந்த கதையையும்... வீட்டுக்குப் பின்னாடி இருக்கும் பாறையின் மறைவில் நின்று தினமும் பார்த்துப் பார்த்து துடித்த கதையையும் ,, ஒருநாள் பள்ளிக்கூட திண்ணையில் பால் கொடுத்தபடி உறங்கிப் போனவிளின் ஆடையை மூடிவிட்டதையும் சொன்னான்.... அப்போதிருந்த மனநிலையையும் கூறினான்... சத்யன் மெல்லிய குரலில் சொன்னான்...
எல்லாவற்றையும் கேட்ட மான்சிக்கு கண்ணீர் தான் வந்தது .... தெய்வீக காதல்னு சொல்வாங்களே?.... அந்த தெய்வங்களால் கூட இப்படி காதலிக்க முடியுமா?.... தெய்வங்களின் காதலை விட எங்கள் காதல் உயர்ந்தது அல்லவா..... சத்யனின் இதயம் இருக்கும் இடப்பக்கத்தில் தனுது உதடுகளை அழுத்தமாகப் பதித்தாள் மான்சி....
சத்யன் தன்மேல் கிடந்தவளை மெல்ல கீழே தாழ்த்த.... மான்சி புரிந்து கொண்டு " போதும் சத்தி பொழுது விடியப் போகது... ஏற்கனவே உடம்பு சரியில்லை ..... இப்போ இது போதும் .... எனக்கு நிறைய வேலையிருக்கு... மொதல்ல குளிக்கனும் ......" என்றபடி சட்டென்று நழுவி தனது ஆடை தொகுத்து எடுத்துக் கொண்டு வேகமாக தோட்டத்துக் கதவை திறந்துகொண்டு வெளியேப் போனாள்...
“ ஓராயிரம் முறை….
“ உனது பெயர் சொல்லிப் பார்க்கிறேன்...
“ மனதில் பதியவில்லை உனது பெயர்...
“ என் காதலி என்றால் மட்டும்….
“ இதயத்தில் ஆழப் பதிந்து...
“ கவிதையாய் சிரிக்கின்றது!!
சட்டென்று ஏமாந்த உணர்வு சத்யனுக்கு ... கைவிட்டு நழுவிய சொர்க்கத்தை நினைத்து அடச்சே என்று தரையில் குத்திக் கொண்டு கவிழ்ந்து படுத்தான்.....
மான்சி குளியலரையின் கதவை திறந்து உள்ளே சென்று பாவாடையை மட்டும் மார்பில் முடிந்து கொண்டு மிச்ச உடைகளை நீரில் நனைத்தாள்...... சிமிண்ட் தொட்டியில் இருந்த நீரை விரல்களால் அலைந்தாள்
இரவு முழுவதும் மேகங்களுடன் கூடக்குலாவிய நிலவு ஓய்வெடுத்துக் கொள்ளப் போகும் உற்சாகத்துடன் முழு பிரகாசத்துடன் ஒளிர்ந்தது ... நிலவின் ஒளியில் சத்யனின் தடங்களை தனது உடலில் கண்டு வெட்கத்துடன் ரசித்தாள்
உடல்நிலை சரியில்லாதப்பவே இப்படின்னா? இன்னும் நல்ல ஆரோக்கித்துடன் இருந்தால்???? நினைத்த மாத்திரத்தில் இதயம் படபடக்க தன் கைகளாலேயே தன் தோளோடு அணைத்துக் கொண்டாள்...
இன்னும் கொஞ்ச நேரம் அவன் நெஞ்சில் கிடந்துவிட்டு வந்திருக்கலாமோ? மான்சிக்கு ஏக்கமாக இருந்தது.... ஆனாலும் மீண்டும் உள்ளே செல்ல நாணம் தடுத்தது.... உதட்டைப் பிதுக்கி தன்னையே கேலி செய்து கொண்டவளாக குனிந்து நீரை மொண்டு தலையில் கொட்டினாள்.... சில்லிட்ட நீர் அவளை சிவிர்க்க வைத்தது....
இரண்டாவது முறை நீரை மொண்டு தலையில் கொட்டும் போது ..... சத்யன் அவளை பினாலிருந்து அனைத்தான்.... " ஏய்" என்றபடி பின்னால் சாய்ந்து வின்னைப் பார்த்தாள்
" என் ஏக்கத்தை யார் போய் சொன்னது? ஏய் நிலவே நீயா சொன்னாய்?" மான்சியின் கையிலிருந்த நீர் குவளை நழுவி தரையில் விழுந்தது....
ஈரமான உடையோடு இறுக்கி அணைத்தவன் ... அவளின் வெற்றுத் தோளில் பல் பதிய கடித்தான் ..... அவள் வயிற்றில் பின்னியிருந்த விரல்கள் அவசரமாக பிரிந்து மேலேறி உருண்டு திரண்ட மேடான பிரதேசத்தை கவ்விப் பிடித்தபடி மீண்டும் பின்னிக்கொண்டன ....
" விடிப்........போகுது வே... வே .... வேணாம் ........... சத்.....தீதீதீ " என்ற மான்சியின் முனங்கல் அவளுக்கே மெல்லத்தான் கேட்டது .....
' இல்லைப் பரவாயில்லை உங்களுக்காக நான் இன்னும் சற்றுநேரம் இருக்கிறேன்' என்று நிலவு வாக்குறுதி அளித்ததுப் போல் இன்னும் பளிச்சென்று ஒளிர்ந்தது...
சத்யன் அவளின் வெற்றுத் தோள்களை மாறி மாறி கவ்விக் கடித்து அங்கேயிருந்த நீரை மான்சியின்வியர்வையோடு உறிஞ்சினான் .... கைவிரல்கள் திரண்டு நின்ற அவளது கனிகளில் தங்களின் கை வண்ணத்தைக் காட்டிக்கொண்டிந்தன.....மான்சியின் உணர்ச்சிகள் உச்சத்தில் ஏறி நின்று அவளை உருக்குலைய செய்தது...
தனது கைகளை பின்புறம் எடுத்து சென்று சத்யனின் கழுத்தில் மாட்டிக்கொண்டு ... வில்லாக வளைந்து அவனது வலது தோளில் சாய்ந்தாள்..... ஈரப் பாவாடை இருந்தாலும் ஒன்றுதான் இல்லாவிட்டாலும் ஒன்றுதான் என்பது போல் மார்புகளின் மீது தொடுத்துக் கொண்டு நின்றது.....
சத்யனின் விரலிடுக்குகளில் மாட்டிய காம்புகளை நசுக்கியபடி முன்புறம் இன்னும் சற்று வளைந்து மான்சின் இடது தோள்ப் பக்கமாக குனிந்து முன்னால் எட்டிப் பார்த்தபடி குன்றா குதிர் போன்ற குன்றுகளை அழுத்தியும் அமுக்கியும் இஷ்டத்துக்கு விளையாடினான்....
மான்சியின் கால்கள் துவள ஆரம்பிக்க தனது மொத்த எடையையும் அவன் மீதே சாய்த்தபடி நின்று முனங்கினாள்.... சத்யனின் விரல்கள் பாவாடையின் முடிச்சை விடுவிக்க ... பாவாடை நழுவி விழ இடைவெளி இல்லாத காரணத்தால் அப்படியே நின்றது ....
தன்னுடன் மற்றொரு தோலைப் போல் ஒட்டிக்கிடந்த மான்சியை மெல்ல விலக்கி திருப்பி நிறுத்தினான்... பாவாடை சுருண்டு கீழே விழுந்தது .... மான்சி அவசரமாக வெட்கத்துடன் மார்புகளை மூடிக்கொண்டாள்......
சத்யன் இன்னும் சற்று விலகி நின்று இமைக்காமல் ரசித்தான் ..... உடலில் சொட்டியது போக மீதியிருந்த நீர்த்துளிகள்..... நிலவின் தயவில் வைடூரியப் புதையலாக ஜொலித்தது மான்சியின் உடல்... ஒவ்வொருத் துளி நீரையும் உதடுகளாலேயே உறிஞ்சி எடுக்க வேண்டும் என்ற வேட்கை வந்தது சத்யனுக்கு....
சத்யனின் பார்வை போன இடத்தை ஓரக் கண்ணால் கண்டவள் சட்டென்று மார்பிலிருந்த கைகளை விலக்கி தனதுப் பெண்மையை மறைத்துக் கொண்டாள்...... சத்யனின் பார்வை மேலே தாவியது....
உருண்டையானது உலகம்... அந்த உலகம் உருவாக உயிர்ப்பால் தருமிடமும் உருண்டையாகத்தான் இருந்தது .... சட்டென்று தடை விலக்கப்பட்டதால் சற்று குலுங்கி சரிந்து மீண்டும் நிமிர்ந்து அழகான கருவட்டங்களுடன் விறைத்த காம்புகளை துருத்திக்கொண்டு .... சத்யன் வாயில் சுரந்த உமிழ்நீரை வழிந்து விடாமல் அவசரமாக உள்ளே விழுங்கினான்....
சத்யனின் பார்வை தரும் அவஸ்தையில் நெளிந்து .... எதை மறைப்பது என்று புரியாமல் தவித்து ... இறுதில் " ச்ச்ச்ச்ச்சீ........ " என்று இரண்டெட்டு வைத்து அவனையே இழுத்துக் கட்டிக்கொண்டாள்...
சத்யனுக்கும் கட்டிக்கொண்டே கிடக்க ஆசைதான் ... ஆனால் பழத் தோட்டத்தின் பாதியைக் கூட ரசிக்கவில்லையே இன்னும்??? அவளை அப்புறம் நிறுத்தி இவன் இப்புறம் தரையில் மண்டியிட்டு அமர்ந்தான் ..... கைகளை நீட்டி அவள் இடையைப் பற்றி தன் பக்கமாக இழுத்தான்..... மான்சியின் வயிறு சத்யனின் முகத்தில் வந்து மோதியது.....
சத்யனின் கைகள் அவளின் பின்புறத்தை தாங்கி நிற்க்க .... இடைப்பகுதியில் சற்று இளைப்பாறி விட்டு குட்டியாய் இருந்த அந்துக் குளத்துப் பகுதியில் வந்து உதடுகளை வைத்தான் .... குளிப்பதற்காக மான்சி ஊற்றிக்கொண்ட நீர் உள்ளே தேங்கியிருந்து... உறிஞ்சிவிட்டான் ஒரு நொடியில்.... மான்சியின் சுவையுடன் இனிப்பாய்... உப்பாய் .... இருந்தது நீர் .... மீண்டும் நாக்கை நுழைத்து துடைத்து வழித்தான் ...
பெண்களுக்கு அடிவயிறு மிக மிக லேசான தொப்பையிருந்தால் அது ஒரு தனி அழகு... மான்சிக்கும் அந்த குட்டியான மேடு கவர்ச்சியாக இருந்தது... சத்யன் கன்னத்தை அங்கே வைத்துக்கொண்டு அதன் மென்மையை ரசித்தான்.....
மெல்ல முகத்தை கீழே இறக்கினான்.... மான்சி அவனை மேலும் இறங்க விடாது முடியை கொத்தாகப் பற்றிக்கொண்டாள்.... சத்யன் தலையை சிலப்பிக்கொண்டு இறங்கினான்......
இதோ... இதுதான் பிரம்மன் படைப்புகளிலேயே மிக மிக அற்புதமானது.... கையளவு இடத்தில் மொத்த உலகத்தையும் .... ஏன் பஞ்சபூதங்களின் சக்தியை விட உண்ணதமான ஒரு உயிரை வெளிக்கொணரும் அற்புதமான சக்தியை உள்ளடக்கி.... அதிலேயே மனதனின் உணர்சிகள் மொத்தையும் வைத்து... அந்த உணர்ச்சிகளுக்கு வடிகாலையும் அங்கேயே வைத்து ..... ம்ம்ம் பிரம்மன் கைதேர்ந்த வித்தைக்காரன்தான் ......
மகோன்னதமான ஒரு வாசனை.... சத்யன் முகத்தை மொத்தமாக புதைத்தான்... மூச்சை மொத்தமாக இழுத்தான்...தாழம்பூவின் வாசனை ... ம்ம்ம் ..... மூளைக்கு ஏறியது.... ரோமங்களில் முகத்தை வைத்து தேய்தான்.... அவளது பெண்மை ரோமங்களும் இவனது மீசை முடிகளும் முடிச்சிட்டுக்கொள்ளும் அளவிற்க்குப் புரட்டியெடுத்தான் முகத்தை....
மான்சியால் நிற்கக்கூட முடியவில்லை .... இதற்கே உடலெல்லாம் நடங்க ஆரம்பித்தது... சட்டென்று சிமிண்ட் தொட்டியின் விளிம்பில் அமர்ந்தாள்.... சத்யனிடமிருந்து அவளது பெண்மை விலகிப்போனாலும் இப்போது இன்னும் வசதியாக இருந்தது....
மான்சியின் ஈரப்பாவாடையை கால் முட்டிகளுக்கு கீழேப் போட்டு அதன்மீது முட்டிபோட்டு மடிந்து அமர்ந்தான்.... மான்சியின் ஒரு காலை தூக்கி தன் தோள் வழியாகப் போட்டு முதுகில் தொங்கவிட்டான் ... மறுகாலை சற்று விரித்து வைத்துவிட்டு.... மான்சியின் இடுப்பை இரு கைகளாலும் வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டான்.... நிமிர்ந்து மான்சியின் கண்களைப் பார்த்தான் .... வெட்கம் வழிந்தாலும் அதையும் மீறி அவன் என்ன செய்யப் போகிறான் என்ற ஆர்வம் .... எதிர்பார்ப்பு...
பஸ்ஸில் வரும் போது எதை நினைத்தபடி வந்தாளே???? அதே மகாராணியின் தோரணை...... தாம்பத்தியத்தில் பெண்ணை அடிமையாக உணரவைக்காமல் ... ஒரு மகாராணியைப் போல் எவன் உணர வைக்கிறானோ... அவன்தான் தாம்பத்தியத்தில் ஜெயித்தவன்.... கலவியில் மட்டும் கவுரவம் பார்க்காமல் பெண்ணின் காலடியில் மண்டியிட்டுப் பாருங்கள்................ அதன் பின் அந்த பெண்மை தரும் சுகத்தில் சொர்க்கம் உங்களுக்கு தூசாகத் துரும்பாகத் தெரியும்.....
மான்சியிடம் பார்வையாலேயே கேட்டான் " பிடிச்சிருக்கா?" ..... மான்சியின் இதழ்க்கடையில் ஒரு கர்வப் புன்னகை... குனிந்து சத்யனின் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள் ..... முத்தால் அனுமதி கிடைத்ததும் ... அதே முத்ததை திறவு கோளாக கொண்டு அவள் பெண்மையை திறந்தான் சத்யன்....
அழுத்தி அழுத்தி அவன் முத்தமிட.... மான்சி அவன் தலைமுடியை வாகாப் பற்றிக்கொண்டு அந்த தலையின்மீதே கவிழ்ந்தாள்....
சத்யனின் கைவிரல்கள் அவளின் பெண்மை இதழ்களை விரித்துப் பிடித்து உதடுகளுக்கு வசதி செய்து கொடுக்க..... மெல்ல மெல்ல காமரசம் பருக ஆரம்பித்தான்..... விரித்திருந்த விரல்களில் ஒன்று சரக்கென்று உள்ளே நுழைய .... " ஆஆஆ............ ம்மா........" என்று சற்று சத்தமாகத்தான் முனங்கி விட்டாள் மான்சி .... முனங்கலை அடக்க சத்யனின் தலைமுடியை பற்களால் கவ்விக் கொண்டாள்......
அரண்மனையின் அந்தப்புரத்தில் தூசு மண்டிக்கிடக்கும் இடத்தை தட்டித் தட்டி சுத்தம் செய்யும் பணியாளைப் போல் சத்யனின் நாவும் உதடுகளும் சிறப்பான வேலையை செவ்வன செய்தன.... அப்போது தானே மகாராணியின் பாராட்டும் பரிசும் கிடைக்கும்.....
அவன் அவள் பெண்மையின் சுவையை அறிந்துகொள்ளும் ஆர்வத்தில் சற்று சப்தமாகத்தான் சலவை செய்தான்..... அந்த சப்தமே பெரும் போதை...... உச்சக்கட்ட காம போதைக்கு அந்த சப்தம் மட்டும் போதும் ..... உயர்ரக நாய்க்குட்டிகளுக்கு தட்டில் பாலை ஊற்றியதும் ஆர்வத்துடன் நாக்கைச் சுழற்றி பாலை குடிக்கும் போது வருமே ஒருவித தாளலயத்துடன் கூடிய சப்தம்? அதேபோல்தான் இதுவும்... ஆனால் மூச்சடக்கும் சத்தமும் முத்த சத்தமும் கலந்து வந்தது
உடலின் மொத்த சக்தியும் அவள் பெண்மை வழியாக உறிஞ்சப்பட்டு .... உடலின் நீர் ஆதாரம் மொத்தமும் பெண்மையின் வழியாக வழிந்து விட்டது போல் ஒரு பிரம்மை மான்சிக்கு.... அழுத்தமாய் அமரவும் முடியவில்லை.... அவன்மீது கவிழவும் முடியவில்லை.... போதும் என்று தொடைகளைச் சேர்த்து வைக்க முடியாமல் சத்யனின் முகம் நடுவே மாட்டிக்கொண்டு.... " ஹம்மா..... என்னவொரு இன்ப சித்ரவதை.....
புதையலைத் தேடி தூர்வாறியபடி ஆழமாக இறங்கிய சத்யனின் தலையைப் பற்றி வேகமாக உயர்த்தினாள் மான்சி.... செய்துகொண்டிருந்த வேலையிலிருந்து சிறு சத்தத்துடன் விலகி வந்தவனை இழுத்து தன் நெஞ்சோடு அணைத்தாள்.... குனிந்து உச்சியில் முத்தமிட்டாள்....
ஆசை ஆசையாக அவன் கன்னங்களை வருடியபடி " போதும் சத்தி... என்னால முடியலை.... "என்றாள் கிறக்கமாக....
சத்யன் எழுந்து நின்றான்.... அவன் இடுப்பிலிருந்த வேட்டியின் விலகலில் பாம்பு போல் தலையை நீட்டியது அவனின் ஆண்மை செங்கோல் .... சத்யன் வேட்டியை உருவினான்.....
குனிந்திருந்த மான்சியின் கண்கள் அச்சத்துடன் மூடிக்கொண்டன்..... ஆனாலும் ஆர்வத்துடன் லேசாகத் திறந்துப் பார்த்தன..... அவள் கை மணிக்கட்டின் பருமனில்.... அரையடிக்கும் மேலான நீளத்தில்...... பச்சை நரம்புகள்ப் புடைத்துத் தெரிய.... முன் தோலைத் தானாகவேத் தள்ளிக்கொண்டு பிதுங்கி நின்ற ரோஸூம் வயலட்டும் கலந்த நிறத்தில் மொட்டு .... சத்யன் அசையாமல் நிற்க... அது மட்டும் ஆடி அசைந்து மான்சியை பயமுறுத்தியது.... இரு கையாலும் முகத்தை மூடிக்கொண்டாள்.....
சத்யன் அவள்த் தோள்ப் பற்றித் தூக்கி அணைத்தான்... மான்சியின் தொப்புளை முத்தமிட்டுவிட்டு மேல் நோக்கி நிமிர்ந்து நின்றது சத்யனின் ஆண்மை..... மீண்டும் சிறியதொரு முத்தக் கச்சேரி.... இறுதியில் இதழ்களில் வந்து முடிந்தது.... மீசையிலிருந்த பிசுபிசுப்பு மான்சியின் உதடுகளில் ஒட்டிக்கொள்ள... " ம்ஹூம் ........ " என்று சத்யனை விலக்கினாள்....
" ம்ம்ம்.... நல்ல டேஸ்ட் மான்சி" என்று சிரித்தபடி மீண்டும் முத்தமிட்டுவிட்டு அவளைத் திருப்பி நிறுத்தினான்..... மான்சியின் ஒரு காலை தூக்கி தொட்டியின் மீது வைத்துவிட்டு .... முதுகில் கைவைத்து அவளை வளைத்து குனிய வைத்தான்.....
" ஏன் இது மாதிரி?" மான்சி குழப்பமாக கேட்க....
அவனது இயக்கம் அசுர வேகமெடுக்க மான்சியால் அவனுக்கு இனையாக உயர்த்தித் தர முடியவில்லை...... களைத்துப் போய் கால்களை விரித்துக் கொண்டாள்
வியர்வையில் நசநசத்தது இருவரின் உடலும்..... அடிக்கடி கொடுத்த முத்தங்களின் எச்சில்ப் பட்டு முகமெல்லாம் பிசுபிசுத்து இருவருக்கும்...
ஒரு கட்டத்தில் மான்சியின் முகம் மாறியது.... உணர்சிகளின் தகிப்பில் முகம் ரத்தமென சிவந்தது ... மூச்சுகளை அடக்கி இழுத்து விட்டாள்.... அடிக்கடி முனங்கியவள் சட்டென்று அமைதியானாள்...
சத்யன் அவளின் இடுப்பைப் பற்றி தனது உறுப்போடு இறுக்கிக் கொண்டு பின்புறமாக சாய்ந்து இறுக்கமாக அடித்து அழுத்தி அழுத்தி வெளியே இழுத்தான் ..... மான்சியின் உடலுக்குள் இடியே இறங்கியது போல் இருந்தது .... " வலிக்குது சத்தி மெதுவா பண்ணு" என்று முனங்கியவளின் உதடுகளை அடுத்த வார்த்தை உச்சரிக்க விடாமல் அவன் கவ்விப்பிடிக்கவும் மான்சியின் முதல் உச்சம் முக்கி முனங்கி தினறித் திமிரி அவளின் உயிரையே உருவிக்கொள்வது போல் வெளிவந்தது...
சத்யனின் முதுகில் நகம் பதித்து தோளில் பற்க்களைப் பதித்தாள் மான்சி..... கண்களில் வழிந்த கண்ணீருடன் முத்தமிட்டாள் சத்யனை....
அவளுக்காக சற்று அனுசரித்த சத்யனின் சவாரி மீண்டும் ஆரம்பம் ஆனது .... வேகமான இயத்தில் அவளின் பெண்மை உதடுகள் அடிக்கடி கவ்விப் பிடிக்க... சத்யனால் அதற்க்குமேல் விநாடி கூட தாக்குப் பிடிக்க முடியவில்லை.... ஆழமாக குத்தி,, அழுத்தி வைத்தான் தனது ஆண்மையை.... மொத்தமாக வடிந்தது அவனது உயிர்நீர் .....
மான்சியின் மீது படுத்து மூச்சிரைத்தவனை ஆறுதலாக வருடியது மான்சியின் விரல்கள்.... காதலும் கண்ணீருமாய் ஆரம்பித்த உறவு வியர்வையும் எச்சமுமாக முடிந்தது .... அப்படியே கட்டிக்கொண்டு கிடந்தனர் இருவரும் ... சத்யனின் உறுப்பு துவண்டு தானாக வழுக்கிக் கொண்டு வந்ததும் தான் விலகி விழுந்தான் சத்யன்.....
விழுந்தவனை விடாமல் இழுத்தணைத்தாள் மான்சி..... முத்தமிட்டாள் முகமெல்லாம்... மீசையை கடித்து இழுத்து அவன் துடிப்பதை ரசித்தாள்.... சத்யனின் நெஞ்சிலிருந்த முடிகளில் விரல் விட்டு இழுத்தாள்.....
சத்யனுக்கு சந்தோஷமாக இருந்தது.... அத்தனையும் செய்வது அவன் மான்சி அல்லவா? ..... கட்டிக்கொண்டு உருண்டான் அவன் பங்கிற்கு .....
இருவரும் நிதானப்படும் போது வெகு நேரமாகியிருந்தது.... பக்கத்தில் கிடந்த மான்சியை ... தலையில் கையூன்றியபடி ஒருக்களித்துப் படுத்தபடி பார்த்து ரசித்த சத்யன் " என்மேல இவ்வளவு ஆசையை வச்சுகிட்டு ஏன்டி அப்புடி ஒதுங்கிப் போன ? அதுவும் நான் தொட்டேன்னு மலையை கொழுத்தவிட்டு .... பச்சைக் குழந்தையைப் பத்தி கூட யோசிக்காம மலை நடுவுல போய் நின்னு.... ஏன்டி அப்படி செஞ்ச?" என்று காதலோடு கேட்டான் .....
மான்சி அமைதியாக கண்மூடிக் கிடந்தாள்.... கண்களின் ஓரம் கண்ணீர் மட்டும் கசிந்தது ......
இதயத்தில் இடியே விழுந்தாலும் ....
இமைக்காது நின்ற நான்...
இப்போது பூ விழுந்தால் கூட ......
புதைந்து போய்விடுவேன் போல்...
காதல் இவ்வளவு பலவீனப்படுத்தும் ....
என்று முன்பே தெரிந்திருந்தால்....
காதல் என்ற பெயர் கேட்டவுடனே...
காத தூரம் ஓடியிருப்பேன்!
அவன் மனம் கலங்குவதை கண்டு மான்சி லேசாகப் புன்னகைத்து .... அவன் கன்னங்களை வருடி " நீ எப்படிப் பட்டவன்னு எனக்கு தெரியாதா சத்தி?..... நான் அப்படியொரு முடிவுக்குப் போனதுக்கு காரணமே ..... உத்தமனான என் சத்தி தவறிப் போக நான் காரணமாயிட்டேனேன்னு தான்..... மறுபடியும் உன்னை தப்பு செய்ய விடாம தடுக்குறதை விட ... தப்புக்கு தூண்டின என் அழகை அழிக்க முடிவு பண்ணிதான் அப்படி செய்தேன் ..... “ ஆனா நீ கண்டுபிடிச்சு வருவேன்னு நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை சத்தி.... மலை அடிக்கடி எரியுறது தானேனு அலட்சியமா இருப்பேன்னு நினைச்சேன்.... ஆனா அது நான்தான்னு கரெக்டா வந்து நின்னு.... என் கூடவே ' நானும் சாகுறேன்னு உட்கார்ந்து ... கடைசில என் முடிவை மாத்தி கூட்டிட்டு வந்து ....... ம்ஹம் கடைசில நீதான் ஜெயிச்ச சத்தி " மான்சியின் குரலில் சற்றுமுன் வாழ்ந்து சுகித்த நிமிடங்களின் நிறைவும் ..... இனி வாழப்போகும் தருணங்களின் எதிர்பார்ப்பும் கலந்து வந்தது .....
சத்யன் காதலோடு அணைத்துக் கொண்டான் " இல்ல மான்சி நான் ஜெயிக்கலை.... நம்ம காதல்தான் ஜெயிச்சது..... உடல்களை மட்டும் சார்ந்து வந்த காதலா இருந்திருந்தா அது எப்பவோ அழிஞ்சு போயிருக்கும்.... ஆனா இது மனசும் மனசும் சேர்ந்து பலகாலமா வாழ்ந்த காதல்... அதனாலதான் இவ்வளவு பிரச்சனைகளுக்குப் பிறகும் ஒன்னா சேர்ந்தது...... அன்னைக்கு நைட்டு மலை எரியுறத பார்த்ததுமே அது நீதான்னு உடனை புரிஞ்சுகிட்டேன்..... அப்புறம் உன்னை உசுரோட பார்க்குற வரைக்கும் என் உசுரு என்கிட்ட இல்லை.... நான் ஒட்டு மொத்தமா விலகினாத்தான் நீ கீழே வருவேன்னு சொன்னப்ப... உனக்காக அதையும் ஒத்துகிட்டேன்... ஆனா ஒத்துகிட்டேனே தவிர அந்த ரெண்டு நாளும் நான் வெறும் பிணம் தான் மான்சி..... ரொம்ப நொந்து போனேன்" என்ற சத்யன் மல்லாந்து படுக்கையில் விழுந்து " நீ ஒரு முறை கூட என்னை தவறா நினைக்கலேனு தெரிஞ்சு இப்ப சந்தோஷமா இருக்குமா" என்று உற்சாகமாக கூற...
மான்சி குற்றவுணர்வில் தலை குனிந்து " இல்ல சத்தி ... நான் பொய் சொல்ல விரும்பலை.... என்னை தொட நினைச்ச அந்த நாசமாப் போனவன் கூட உன்னையும் ஒப்பிட்டுதான் பார்த்தேன் சத்தி " மன்னிப்பு கேட்கும் குரலில் அவள் சொன்னதும் ...
சத்யன் விருட்டென்று எழுந்து அமர்ந்து அவளை கூர்மையுடன் ஏறிட்டு " என்னனு ஒப்பிட்டுப் பார்த்த ?" என்று கேட்க....
குனிந்த தலை நிமிராமல்...... " இப்புடி நிராதரவா நிக்கிறதால தான அந்த நாயும் கை வைக்க துணிஞ்சான்.... அதேபோல தானே இவனும் பண்ணிட்டான்னு நினைச்சு அழுதேன்" என்று மான்சி சொல்லிவிட்டு கண்ணீருடன் நிமிர்ந்து சத்யனைப் பார்த்தாள்...
சத்யன் லேசான வருத்ததுடன் " அதில்லே தப்பென்ன மான்சி.... ஆயிரம்தான் வருஷக்கணக்கா காதலிச்சவளா இருந்திருந்தாலும்.... கழுத்துல தாலி இருந்திருந்தா நான் உன்னை நெருங்கி இருப்பேனா? அல்லது தொட்டிருப்பேனா?.... நீ கல்யாணம் ஆகி போன பின்னும் என் மனசுல நீ வாழ்ந்தே அப்படிங்குறது எனக்கே எனக்கு மட்டும் சொந்தமான என்னோட காதல் அது.... அதே வெளியே வச்சு நான் தொட்டேன்னா அது உன் சம்மந்தப்பட்டது...... நீ அப்படி நினைச்சதுல தப்பே இல்லை.... உரிமையில்லாத உன்னைத் தொட நினைச்சது என் தப்புதான்" சத்யன் ஒப்புதலாக சொல்ல...
எல்லாவிதத்திலும் உயர்ந்தி நின்ற சத்யனை பார்த்து வியந்து நன்றியுடன் விழிகளில் நீரை நிறைத்தாள் மான்சி......
கண்ணீருடன் பார்த்த மான்சியை இழுத்து தனது நெஞ்சில் போட்டுக்கொண்ட சத்யன் " நீ அழுததெல்லாம் போதும்.... இனிமே அழவேக் கூடாது " என்று இறுக்கமாக அணைத்துக்கொண்டான்....
சற்றுநேரம் வரை மான்சியை எப்போதும் பின்தொடர்ந்த கதையையும்... வீட்டுக்குப் பின்னாடி இருக்கும் பாறையின் மறைவில் நின்று தினமும் பார்த்துப் பார்த்து துடித்த கதையையும் ,, ஒருநாள் பள்ளிக்கூட திண்ணையில் பால் கொடுத்தபடி உறங்கிப் போனவிளின் ஆடையை மூடிவிட்டதையும் சொன்னான்.... அப்போதிருந்த மனநிலையையும் கூறினான்... சத்யன் மெல்லிய குரலில் சொன்னான்...
எல்லாவற்றையும் கேட்ட மான்சிக்கு கண்ணீர் தான் வந்தது .... தெய்வீக காதல்னு சொல்வாங்களே?.... அந்த தெய்வங்களால் கூட இப்படி காதலிக்க முடியுமா?.... தெய்வங்களின் காதலை விட எங்கள் காதல் உயர்ந்தது அல்லவா..... சத்யனின் இதயம் இருக்கும் இடப்பக்கத்தில் தனுது உதடுகளை அழுத்தமாகப் பதித்தாள் மான்சி....
சத்யன் தன்மேல் கிடந்தவளை மெல்ல கீழே தாழ்த்த.... மான்சி புரிந்து கொண்டு " போதும் சத்தி பொழுது விடியப் போகது... ஏற்கனவே உடம்பு சரியில்லை ..... இப்போ இது போதும் .... எனக்கு நிறைய வேலையிருக்கு... மொதல்ல குளிக்கனும் ......" என்றபடி சட்டென்று நழுவி தனது ஆடை தொகுத்து எடுத்துக் கொண்டு வேகமாக தோட்டத்துக் கதவை திறந்துகொண்டு வெளியேப் போனாள்...
“ ஓராயிரம் முறை….
“ உனது பெயர் சொல்லிப் பார்க்கிறேன்...
“ மனதில் பதியவில்லை உனது பெயர்...
“ என் காதலி என்றால் மட்டும்….
“ இதயத்தில் ஆழப் பதிந்து...
“ கவிதையாய் சிரிக்கின்றது!!
சட்டென்று ஏமாந்த உணர்வு சத்யனுக்கு ... கைவிட்டு நழுவிய சொர்க்கத்தை நினைத்து அடச்சே என்று தரையில் குத்திக் கொண்டு கவிழ்ந்து படுத்தான்.....
மான்சி குளியலரையின் கதவை திறந்து உள்ளே சென்று பாவாடையை மட்டும் மார்பில் முடிந்து கொண்டு மிச்ச உடைகளை நீரில் நனைத்தாள்...... சிமிண்ட் தொட்டியில் இருந்த நீரை விரல்களால் அலைந்தாள்
இரவு முழுவதும் மேகங்களுடன் கூடக்குலாவிய நிலவு ஓய்வெடுத்துக் கொள்ளப் போகும் உற்சாகத்துடன் முழு பிரகாசத்துடன் ஒளிர்ந்தது ... நிலவின் ஒளியில் சத்யனின் தடங்களை தனது உடலில் கண்டு வெட்கத்துடன் ரசித்தாள்
உடல்நிலை சரியில்லாதப்பவே இப்படின்னா? இன்னும் நல்ல ஆரோக்கித்துடன் இருந்தால்???? நினைத்த மாத்திரத்தில் இதயம் படபடக்க தன் கைகளாலேயே தன் தோளோடு அணைத்துக் கொண்டாள்...
இன்னும் கொஞ்ச நேரம் அவன் நெஞ்சில் கிடந்துவிட்டு வந்திருக்கலாமோ? மான்சிக்கு ஏக்கமாக இருந்தது.... ஆனாலும் மீண்டும் உள்ளே செல்ல நாணம் தடுத்தது.... உதட்டைப் பிதுக்கி தன்னையே கேலி செய்து கொண்டவளாக குனிந்து நீரை மொண்டு தலையில் கொட்டினாள்.... சில்லிட்ட நீர் அவளை சிவிர்க்க வைத்தது....
இரண்டாவது முறை நீரை மொண்டு தலையில் கொட்டும் போது ..... சத்யன் அவளை பினாலிருந்து அனைத்தான்.... " ஏய்" என்றபடி பின்னால் சாய்ந்து வின்னைப் பார்த்தாள்
" என் ஏக்கத்தை யார் போய் சொன்னது? ஏய் நிலவே நீயா சொன்னாய்?" மான்சியின் கையிலிருந்த நீர் குவளை நழுவி தரையில் விழுந்தது....
ஈரமான உடையோடு இறுக்கி அணைத்தவன் ... அவளின் வெற்றுத் தோளில் பல் பதிய கடித்தான் ..... அவள் வயிற்றில் பின்னியிருந்த விரல்கள் அவசரமாக பிரிந்து மேலேறி உருண்டு திரண்ட மேடான பிரதேசத்தை கவ்விப் பிடித்தபடி மீண்டும் பின்னிக்கொண்டன ....
" விடிப்........போகுது வே... வே .... வேணாம் ........... சத்.....தீதீதீ " என்ற மான்சியின் முனங்கல் அவளுக்கே மெல்லத்தான் கேட்டது .....
' இல்லைப் பரவாயில்லை உங்களுக்காக நான் இன்னும் சற்றுநேரம் இருக்கிறேன்' என்று நிலவு வாக்குறுதி அளித்ததுப் போல் இன்னும் பளிச்சென்று ஒளிர்ந்தது...
சத்யன் அவளின் வெற்றுத் தோள்களை மாறி மாறி கவ்விக் கடித்து அங்கேயிருந்த நீரை மான்சியின்வியர்வையோடு உறிஞ்சினான் .... கைவிரல்கள் திரண்டு நின்ற அவளது கனிகளில் தங்களின் கை வண்ணத்தைக் காட்டிக்கொண்டிந்தன.....மான்சியின் உணர்ச்சிகள் உச்சத்தில் ஏறி நின்று அவளை உருக்குலைய செய்தது...
தனது கைகளை பின்புறம் எடுத்து சென்று சத்யனின் கழுத்தில் மாட்டிக்கொண்டு ... வில்லாக வளைந்து அவனது வலது தோளில் சாய்ந்தாள்..... ஈரப் பாவாடை இருந்தாலும் ஒன்றுதான் இல்லாவிட்டாலும் ஒன்றுதான் என்பது போல் மார்புகளின் மீது தொடுத்துக் கொண்டு நின்றது.....
சத்யனின் விரலிடுக்குகளில் மாட்டிய காம்புகளை நசுக்கியபடி முன்புறம் இன்னும் சற்று வளைந்து மான்சின் இடது தோள்ப் பக்கமாக குனிந்து முன்னால் எட்டிப் பார்த்தபடி குன்றா குதிர் போன்ற குன்றுகளை அழுத்தியும் அமுக்கியும் இஷ்டத்துக்கு விளையாடினான்....
மான்சியின் கால்கள் துவள ஆரம்பிக்க தனது மொத்த எடையையும் அவன் மீதே சாய்த்தபடி நின்று முனங்கினாள்.... சத்யனின் விரல்கள் பாவாடையின் முடிச்சை விடுவிக்க ... பாவாடை நழுவி விழ இடைவெளி இல்லாத காரணத்தால் அப்படியே நின்றது ....
தன்னுடன் மற்றொரு தோலைப் போல் ஒட்டிக்கிடந்த மான்சியை மெல்ல விலக்கி திருப்பி நிறுத்தினான்... பாவாடை சுருண்டு கீழே விழுந்தது .... மான்சி அவசரமாக வெட்கத்துடன் மார்புகளை மூடிக்கொண்டாள்......
சத்யன் இன்னும் சற்று விலகி நின்று இமைக்காமல் ரசித்தான் ..... உடலில் சொட்டியது போக மீதியிருந்த நீர்த்துளிகள்..... நிலவின் தயவில் வைடூரியப் புதையலாக ஜொலித்தது மான்சியின் உடல்... ஒவ்வொருத் துளி நீரையும் உதடுகளாலேயே உறிஞ்சி எடுக்க வேண்டும் என்ற வேட்கை வந்தது சத்யனுக்கு....
சத்யனின் பார்வை போன இடத்தை ஓரக் கண்ணால் கண்டவள் சட்டென்று மார்பிலிருந்த கைகளை விலக்கி தனதுப் பெண்மையை மறைத்துக் கொண்டாள்...... சத்யனின் பார்வை மேலே தாவியது....
உருண்டையானது உலகம்... அந்த உலகம் உருவாக உயிர்ப்பால் தருமிடமும் உருண்டையாகத்தான் இருந்தது .... சட்டென்று தடை விலக்கப்பட்டதால் சற்று குலுங்கி சரிந்து மீண்டும் நிமிர்ந்து அழகான கருவட்டங்களுடன் விறைத்த காம்புகளை துருத்திக்கொண்டு .... சத்யன் வாயில் சுரந்த உமிழ்நீரை வழிந்து விடாமல் அவசரமாக உள்ளே விழுங்கினான்....
சத்யனின் பார்வை தரும் அவஸ்தையில் நெளிந்து .... எதை மறைப்பது என்று புரியாமல் தவித்து ... இறுதில் " ச்ச்ச்ச்ச்சீ........ " என்று இரண்டெட்டு வைத்து அவனையே இழுத்துக் கட்டிக்கொண்டாள்...
சத்யனுக்கும் கட்டிக்கொண்டே கிடக்க ஆசைதான் ... ஆனால் பழத் தோட்டத்தின் பாதியைக் கூட ரசிக்கவில்லையே இன்னும்??? அவளை அப்புறம் நிறுத்தி இவன் இப்புறம் தரையில் மண்டியிட்டு அமர்ந்தான் ..... கைகளை நீட்டி அவள் இடையைப் பற்றி தன் பக்கமாக இழுத்தான்..... மான்சியின் வயிறு சத்யனின் முகத்தில் வந்து மோதியது.....
சத்யனின் கைகள் அவளின் பின்புறத்தை தாங்கி நிற்க்க .... இடைப்பகுதியில் சற்று இளைப்பாறி விட்டு குட்டியாய் இருந்த அந்துக் குளத்துப் பகுதியில் வந்து உதடுகளை வைத்தான் .... குளிப்பதற்காக மான்சி ஊற்றிக்கொண்ட நீர் உள்ளே தேங்கியிருந்து... உறிஞ்சிவிட்டான் ஒரு நொடியில்.... மான்சியின் சுவையுடன் இனிப்பாய்... உப்பாய் .... இருந்தது நீர் .... மீண்டும் நாக்கை நுழைத்து துடைத்து வழித்தான் ...
பெண்களுக்கு அடிவயிறு மிக மிக லேசான தொப்பையிருந்தால் அது ஒரு தனி அழகு... மான்சிக்கும் அந்த குட்டியான மேடு கவர்ச்சியாக இருந்தது... சத்யன் கன்னத்தை அங்கே வைத்துக்கொண்டு அதன் மென்மையை ரசித்தான்.....
மெல்ல முகத்தை கீழே இறக்கினான்.... மான்சி அவனை மேலும் இறங்க விடாது முடியை கொத்தாகப் பற்றிக்கொண்டாள்.... சத்யன் தலையை சிலப்பிக்கொண்டு இறங்கினான்......
இதோ... இதுதான் பிரம்மன் படைப்புகளிலேயே மிக மிக அற்புதமானது.... கையளவு இடத்தில் மொத்த உலகத்தையும் .... ஏன் பஞ்சபூதங்களின் சக்தியை விட உண்ணதமான ஒரு உயிரை வெளிக்கொணரும் அற்புதமான சக்தியை உள்ளடக்கி.... அதிலேயே மனதனின் உணர்சிகள் மொத்தையும் வைத்து... அந்த உணர்ச்சிகளுக்கு வடிகாலையும் அங்கேயே வைத்து ..... ம்ம்ம் பிரம்மன் கைதேர்ந்த வித்தைக்காரன்தான் ......
மகோன்னதமான ஒரு வாசனை.... சத்யன் முகத்தை மொத்தமாக புதைத்தான்... மூச்சை மொத்தமாக இழுத்தான்...தாழம்பூவின் வாசனை ... ம்ம்ம் ..... மூளைக்கு ஏறியது.... ரோமங்களில் முகத்தை வைத்து தேய்தான்.... அவளது பெண்மை ரோமங்களும் இவனது மீசை முடிகளும் முடிச்சிட்டுக்கொள்ளும் அளவிற்க்குப் புரட்டியெடுத்தான் முகத்தை....
மான்சியால் நிற்கக்கூட முடியவில்லை .... இதற்கே உடலெல்லாம் நடங்க ஆரம்பித்தது... சட்டென்று சிமிண்ட் தொட்டியின் விளிம்பில் அமர்ந்தாள்.... சத்யனிடமிருந்து அவளது பெண்மை விலகிப்போனாலும் இப்போது இன்னும் வசதியாக இருந்தது....
மான்சியின் ஈரப்பாவாடையை கால் முட்டிகளுக்கு கீழேப் போட்டு அதன்மீது முட்டிபோட்டு மடிந்து அமர்ந்தான்.... மான்சியின் ஒரு காலை தூக்கி தன் தோள் வழியாகப் போட்டு முதுகில் தொங்கவிட்டான் ... மறுகாலை சற்று விரித்து வைத்துவிட்டு.... மான்சியின் இடுப்பை இரு கைகளாலும் வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டான்.... நிமிர்ந்து மான்சியின் கண்களைப் பார்த்தான் .... வெட்கம் வழிந்தாலும் அதையும் மீறி அவன் என்ன செய்யப் போகிறான் என்ற ஆர்வம் .... எதிர்பார்ப்பு...
பஸ்ஸில் வரும் போது எதை நினைத்தபடி வந்தாளே???? அதே மகாராணியின் தோரணை...... தாம்பத்தியத்தில் பெண்ணை அடிமையாக உணரவைக்காமல் ... ஒரு மகாராணியைப் போல் எவன் உணர வைக்கிறானோ... அவன்தான் தாம்பத்தியத்தில் ஜெயித்தவன்.... கலவியில் மட்டும் கவுரவம் பார்க்காமல் பெண்ணின் காலடியில் மண்டியிட்டுப் பாருங்கள்................ அதன் பின் அந்த பெண்மை தரும் சுகத்தில் சொர்க்கம் உங்களுக்கு தூசாகத் துரும்பாகத் தெரியும்.....
மான்சியிடம் பார்வையாலேயே கேட்டான் " பிடிச்சிருக்கா?" ..... மான்சியின் இதழ்க்கடையில் ஒரு கர்வப் புன்னகை... குனிந்து சத்யனின் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள் ..... முத்தால் அனுமதி கிடைத்ததும் ... அதே முத்ததை திறவு கோளாக கொண்டு அவள் பெண்மையை திறந்தான் சத்யன்....
அழுத்தி அழுத்தி அவன் முத்தமிட.... மான்சி அவன் தலைமுடியை வாகாப் பற்றிக்கொண்டு அந்த தலையின்மீதே கவிழ்ந்தாள்....
சத்யனின் கைவிரல்கள் அவளின் பெண்மை இதழ்களை விரித்துப் பிடித்து உதடுகளுக்கு வசதி செய்து கொடுக்க..... மெல்ல மெல்ல காமரசம் பருக ஆரம்பித்தான்..... விரித்திருந்த விரல்களில் ஒன்று சரக்கென்று உள்ளே நுழைய .... " ஆஆஆ............ ம்மா........" என்று சற்று சத்தமாகத்தான் முனங்கி விட்டாள் மான்சி .... முனங்கலை அடக்க சத்யனின் தலைமுடியை பற்களால் கவ்விக் கொண்டாள்......
அரண்மனையின் அந்தப்புரத்தில் தூசு மண்டிக்கிடக்கும் இடத்தை தட்டித் தட்டி சுத்தம் செய்யும் பணியாளைப் போல் சத்யனின் நாவும் உதடுகளும் சிறப்பான வேலையை செவ்வன செய்தன.... அப்போது தானே மகாராணியின் பாராட்டும் பரிசும் கிடைக்கும்.....
அவன் அவள் பெண்மையின் சுவையை அறிந்துகொள்ளும் ஆர்வத்தில் சற்று சப்தமாகத்தான் சலவை செய்தான்..... அந்த சப்தமே பெரும் போதை...... உச்சக்கட்ட காம போதைக்கு அந்த சப்தம் மட்டும் போதும் ..... உயர்ரக நாய்க்குட்டிகளுக்கு தட்டில் பாலை ஊற்றியதும் ஆர்வத்துடன் நாக்கைச் சுழற்றி பாலை குடிக்கும் போது வருமே ஒருவித தாளலயத்துடன் கூடிய சப்தம்? அதேபோல்தான் இதுவும்... ஆனால் மூச்சடக்கும் சத்தமும் முத்த சத்தமும் கலந்து வந்தது
உடலின் மொத்த சக்தியும் அவள் பெண்மை வழியாக உறிஞ்சப்பட்டு .... உடலின் நீர் ஆதாரம் மொத்தமும் பெண்மையின் வழியாக வழிந்து விட்டது போல் ஒரு பிரம்மை மான்சிக்கு.... அழுத்தமாய் அமரவும் முடியவில்லை.... அவன்மீது கவிழவும் முடியவில்லை.... போதும் என்று தொடைகளைச் சேர்த்து வைக்க முடியாமல் சத்யனின் முகம் நடுவே மாட்டிக்கொண்டு.... " ஹம்மா..... என்னவொரு இன்ப சித்ரவதை.....
புதையலைத் தேடி தூர்வாறியபடி ஆழமாக இறங்கிய சத்யனின் தலையைப் பற்றி வேகமாக உயர்த்தினாள் மான்சி.... செய்துகொண்டிருந்த வேலையிலிருந்து சிறு சத்தத்துடன் விலகி வந்தவனை இழுத்து தன் நெஞ்சோடு அணைத்தாள்.... குனிந்து உச்சியில் முத்தமிட்டாள்....
ஆசை ஆசையாக அவன் கன்னங்களை வருடியபடி " போதும் சத்தி... என்னால முடியலை.... "என்றாள் கிறக்கமாக....
சத்யன் எழுந்து நின்றான்.... அவன் இடுப்பிலிருந்த வேட்டியின் விலகலில் பாம்பு போல் தலையை நீட்டியது அவனின் ஆண்மை செங்கோல் .... சத்யன் வேட்டியை உருவினான்.....
குனிந்திருந்த மான்சியின் கண்கள் அச்சத்துடன் மூடிக்கொண்டன்..... ஆனாலும் ஆர்வத்துடன் லேசாகத் திறந்துப் பார்த்தன..... அவள் கை மணிக்கட்டின் பருமனில்.... அரையடிக்கும் மேலான நீளத்தில்...... பச்சை நரம்புகள்ப் புடைத்துத் தெரிய.... முன் தோலைத் தானாகவேத் தள்ளிக்கொண்டு பிதுங்கி நின்ற ரோஸூம் வயலட்டும் கலந்த நிறத்தில் மொட்டு .... சத்யன் அசையாமல் நிற்க... அது மட்டும் ஆடி அசைந்து மான்சியை பயமுறுத்தியது.... இரு கையாலும் முகத்தை மூடிக்கொண்டாள்.....
சத்யன் அவள்த் தோள்ப் பற்றித் தூக்கி அணைத்தான்... மான்சியின் தொப்புளை முத்தமிட்டுவிட்டு மேல் நோக்கி நிமிர்ந்து நின்றது சத்யனின் ஆண்மை..... மீண்டும் சிறியதொரு முத்தக் கச்சேரி.... இறுதியில் இதழ்களில் வந்து முடிந்தது.... மீசையிலிருந்த பிசுபிசுப்பு மான்சியின் உதடுகளில் ஒட்டிக்கொள்ள... " ம்ஹூம் ........ " என்று சத்யனை விலக்கினாள்....
" ம்ம்ம்.... நல்ல டேஸ்ட் மான்சி" என்று சிரித்தபடி மீண்டும் முத்தமிட்டுவிட்டு அவளைத் திருப்பி நிறுத்தினான்..... மான்சியின் ஒரு காலை தூக்கி தொட்டியின் மீது வைத்துவிட்டு .... முதுகில் கைவைத்து அவளை வளைத்து குனிய வைத்தான்.....
" ஏன் இது மாதிரி?" மான்சி குழப்பமாக கேட்க....
No comments:
Post a Comment